Sztuki i sporty walki dla najmłodszych

            Rodzina systemów walki jest dość rozbudowana. Poszczególne style różnią się między sobą sposobem wykonywania kopnięć i uderzeń, regulaminem określającym zachowania dopuszczalne i niedopuszczalne, kodeksem postępowania. Często konkretny system czy technika nierozerwalnie związana jest z fundującą go kulturą, zależy od środowiska, które wykształciło dany styl walki, a nawet poszczególne jego odmiany.

Jednym z podstawowych podziałów jest rozróżnienie na sztuki i sporty walki. Oczywiście, istotą tego podziału jest regulamin oraz stosunek do przeciwnika. Sporty walki koncentrują się na skutecznym i szybkim pokonaniu rywala w sposób przepisowy. Sztuki walki natomiast, bazując na tradycji, nieustannie się rozwijają, dopuszczają innowacje będące skutkiem aktywności zaangażowanych w nie osób, jednocześnie obudowane są określoną filozofią, a często również pomysłem na kształtowanie człowieka. Przeniesione do innych kultur sztuki walki, często pozbawione również fundamentu filozoficznego czy medytacyjnego, zostają przekształcone w aktywność fizyczną albo gimnastykę mięśni.

            I jeśli kobiety coraz bardziej przekonują się do skuteczności tego rodzaju treningów, wątpliwości wciąż mogą wzbudzać zajęcia dla najmłodszych. Wydaje się, że dzieci i młodzież postrzegają sztuki i sporty walki jako atrakcyjne, ale ich rodzice niejednokrotnie uznają je za zbyt niebezpieczne. Tu jednak warto pamiętać, że treningi dzieci bez względu na dyscyplinę nigdy nie będą wyglądały tak, jak zajęcia dla zawodowców wagi ciężkiej. Trener zadba o bezpieczeństwo swoich młodych podopiecznych, poleci odpowiednie ochraniacze zwiększające bezpieczeństwo oraz nie dopuści do ćwiczeń w pełnym kontakcie.

Każda sztuka walki czy sport walki posiada typowe dla siebie unikatowe zachowania. Są więc style: „uderzane” albo „chwytane”, w postawie wyprostowanej albo półleżącej. Warto więc zastanowić się, w jakiej aktywności dziecko czuje się najlepiej, czy woli zajęcia mniej czy bardziej dynamiczne, polegające na wykonywaniu rzutów i przewrotów czy jedynie zadawaniu ciosów i kopnięć. Treningi sztuk walki polecane są już dla 3-latków, choć oczywiście zajęcia muszą być dostosowane do psychofizycznej sprawności dziecka. Tego rodzaju aktywność doskonale wpływa na rozwój mięśni, ale przede wszystkim pomaga kształtować relacje w grupie, zbudować wysoką samoocenę, dyscyplinę i umiejętność koncentracji, co jest szczególnie ważne w dzisiejszym rozbieganym świecie. Oczywiście, zajęcia pomagają także regulować masę i poziom apetytu, a także pozwalają wyładować dziecięcy nadmiar energii. O tym wszystkim będzie musiał jednak pomyśleć kompetentny trener, który często stanie się dla dziecka jednym z głównych autorytetów.